|
En ge zou voor minder voor deze badkuip! Met ingebouwde waterproof HD TV, champagnehouder gedesigned door Swarovski, een massagemodule en nog vele andere leuke frulletjes om je echt een ‘diamond girl’ te voelen. En niet te vergeten, hij is ROOD! (Dit gaat op de wish list)
In plaats van de consument te overweldigen met een gesofisticeerde uitleg in onbegrijpbare afkortingstaal, zou de producent beter klaar en duidelijk zeggen waarop het staat.
Bijvoorbeeld: Hoe vaak mag de HTC Touch Dual phone op de grond/van de trap/uit de auto vallen alvorens hij het begeeft?
Ik weet dat ik je de laatste twee weken een beetje verwaarloos. Niet boos zijn op mij, want ik ben je niet vergeten hoor. Na deze week zal ik terug meer tijd voor je vrij maken. Deze week ga ik nog een beetje dansen in Oostende.
knufjes Katja
De dansstage in Kreta zit erop! 6 uur dansen per dag in een hitte van meer dan 30°c. Het was gewoonweg zalig! De eerste paar dagen waren we goed stijf en voelde ik spieren waarvan ik het bestaan niet afwist. Maar tegen het einde van de week verdwenen de klachten en nu voel ik me eigenlijk in topconditie. We hebben heel wat gelachen in onze groep en nieuwe mensen leren kennen. Tussen de danslessen door hadden we zo ongeveer 3 uur de tijd om wat te relaxen aan het zwembad of de zee, maar onze “brave” kindjes lieten de leiding niet zo snel op adem komen. 
We hebben er veel verschillende dansstijlen uitgetest: klassiek, jazz, hiphop, new style, krumping, raggae en house dance. De ene met al wat met plezier dan de andere, maar allemaal echt de moeite!
Hier in België is het nu wel even “ontwennen”. Ik dans liever dan ooit! En de herinneringen nemen ze mij nooit af.
Alle foto’s op een rijtje:
De videoclips (voor meer fragmenten klik hier op de link videoclips):
Het dagboekverslag van onze kindjes.
Morgen is het zover. Dan vertrekken we met een troep all girls naar het zonnige Kreta voor de Dance Academy Tour: 4 sterren hotel, all inclusive, 5 uur dans per dag van verschillende choreografen, amuseren met de vriendinnekes, zon, zee en strand. De thermometer geeft er nu 31°c aan. Joepie! Het gaat echt leuk worden. Ik hoop veel nieuwe dingen te leren die mijn inspiratie aanwakkeren.
Voor de thuisblijvers:
Ons hotel
Dansfilmpje van vorige editie
Tot volgende week!
Normaal gezien doe ik niet snel mee aan stokjes, maar omdat een lief Hamjournaal-genootje een leuk stokje naar mij doorstuurde, ben ik toch eens in mijn geheugen op zoek gegaan naar de vier leukste herinneringen van voor mijn vierde levensjaar. Hou u vast, want ik weet nog veel dankzij de talrijke verhalen van mijn oma.
1. Toen ik 1 jaar oud werd, kreeg ik een super grote kriekentaart met in het midden 1 kaarsje. (De taart was haast even groot als ikzelf!) Zo trots als een gieter heb ik dat kaarsje uitgeblazen en de grootste portie taart ooit opgesmikkeld. Kriekentaart is dan ook mijn lievelingstaart voor het leven geworden.
2. In het derde kleuterklasje (ja, ik weet het, ik was toen 5 jaar oud en geen 4, maar dit verhaal kan tellen!) heb ik samen met een vriendje uit de klas een saaie speeltijd weten op te fleuren. We hebben toen een plastic zakje uit de vuilbak gevist en in het toilet gevuld met water zoals een waterballon. Nadien hebben we deze waterballon laten ontploffen boven het hoofd van een ander klasgenootje dat op de bank lag te slapen. We lagen slap van het lachen, maar het klasgenootje was helemaal nat… Als straf moesten we meteen mee naar binnen met het eerste kleuterklasje. Een grote afgang voor wie al in het derde zat! En de juf heeft ook mijn oma ingelicht aan het einde van de dag. Gelukkig kon zij er mee lachen.
3. In mijn kleutertijd namen mijn ouders, samen met mijn grootouders, me altijd in juni mee op reis. We gingen dan voor drie weken naar Cap d’Agde in Zuid-Frankrijk. Als ze aan mij vroegen “Wanneer ben jij jarig?”, antwoordde ik steevast “In Frankrijk”. Op een keer heb ik daar nogal van mij laten horen. We waren aan het wandelen, maar ik had er helemaal geen zin meer in. Ik wilde niet in de kinderwagen, niet naast de kinderwagen en zeker niet worden gedragen… In volle woede heb ik me toen midden op het straat in spreidzit gezet en luidkeels beginnen janken. Ik was zodanig “colèrig” dat zelfs mijn papa me niet kon van de grond kon tillen. De andere mensen liepen in een boog rond me heen
4. Voor de kleuterklas ging ik naar de kinderkribbe. Ook daar heb ik heel wat deugnieterijen uitgehaald. Zoals tijdens de siesta van bed verwisselen zodat de verzorgsters ons niet meteen vonden. Mijn oma deed me altijd weg ’s ochtends, nadat mijn ouders naar het werk waren vertrokken. Mijn levendige verbeelding & fantasie heb ik al van vroeger. Mijn oma moest immers van in de garage met de fiets vertrekken, want de parking was één groot krokodillenveld en daar mochten we geen voet in zetten! Daarna zette mijn oma me steeds op het muurtje en liep ik verder over alle boordjes, paaltjes en dorpels (zonder tussen de krokodillen te belanden!) alvorens we de kinderkribbe bereikten. (Waar ik ook ooit volledig tegen de grote glazen deur ben gelopen…)
Het was een weekje met een happy feeling:
Wat later dan beloofd, maar een maag- en buikbacterie met de nodige ongemakken heeft me even onderuit gehaald. Toch wil ik jullie de leuke anekdotes van mijn Paradise Park trip niet onthouden.
El Tiempo
De vraag ”en hoe was het weer daar?” heb ik ondertussen al meerdere malen beantwoord, maar toch nog even een korte samenvatting: wolken waar de zonnestralen in het geniep toch hun weg doorheen vinden; dan weer enkele dagen een stekend zonnetje maar vanaf de namiddag weer wat wolken en de laatste dag echt miezerig, met zelfs enkele regendruppels. Mij hoor je in ieder geval niet klagen. Ik heb een hele week buiten vertoefd en heb er nog een vrij mooi kleurtje aan overgehouden.
Het eten: half pension, zeer uitgebreid buffet, wel wat vettiger dan thuis. Een pastafan als ik hoor je niet klagen! Elke dag was er ook een ander Italiaans gerecht te proeven. Misschien dat mijn maagje daardoor nu wat protesteert?
Zonnen en zwemmen: Naast de zwembaden van het hotel, lag nog een algemeen zon- en zwemgedeelte ‘Atlantida’ met verschillende baden. Waaronder eentje van 60 meter rond. Zalig om zo’n eindje te dobberen. Wel jammer dat mijn mooiste bikini van Bananamoon is stuk gegaan.. een raadsel hoe dat is gebeurd
Prison Break: Naar gewoonte nemen wij altijd de mini DVD-speler mee. Mijn vriendje had ook de eerste reeks van Prison Break bij. Ik had nog nooit een aflevering gezien, maar OMG! dat is verslavend! Waarom stopt dat altijd op zo’n vreselijk moment waarbij je gewoon het vervolg MOET zien of je slaapt niet!
En verder…: lange sambadanseressen met een string tussen hun bilspleet, capoeiradansers met een ingeölied lijf, een Chineesje dat een tafel op haar voeten laat ronddraaien, een verdomd ingewikkeld Spaans toetsenbord, een grappige ober die mij steeds dronken wou voeren, een Nike-shop met een andere collectie dan hier in België, een vulkaan midden in het eiland, veel angst bij het opstijgen van het vliegtuig (of ook aviofobie genaam), veel Britten en een Belgische bar: Lea’s Bar, weer verloren bij de gezelschapspelletjes zoals altijd, daarna wat zitten mokken tot ik een lief kusje kreeg dat alles deed vergeten.
