Ik stap uit een oud gebouw en beland zo midden in een groot grasveld omringd door bomen en bossen. Het is al een beetje donker en er hangt wat mist tegen de grond. Hier en daar zie ik een bekend gezicht. Plots staat er een groot, bruinharig mannelijk figuur voor me. Er klinkt muziek. Beetje Zuiders? Hij vraagt mij ten dans. – Wat vreemd in deze vochtige wei? - Ik kijk rond en zie overal dansende koppeltjes. In de verte staat Ellen Ekkart met haar partner te oefenen voor Sterren op de Dansvloer 3 - Zij dansen natuurlijk een hoger niveau dan wat ik hier van plan ben. – Ik ga op zijn aanbod in en sla mijn armen om zijn nek. Zijn handen grijpen mij stevig vast en drukken me tegen zijn gespierd lichaam. Met één been tussen de zijne en één langs de buitenkant probeer ik zijn ritme te volgen. Plots verschijnen uit het niets twee grote vogels. Een soort uil/duif. Maar wat vreemd! De kleinere witte vogel heeft zijn vleugels opengespreid. Hij wordt gedragen door de grotere grijze vogel die zijn vleugels onder de vleugels van de witte vogel houdt ter ondersteuning. Het effect ervan is een kruisvorm met starende ogen.  De vogels verdwijnen weer en mijn danspartner vraagt “Where were we?”. Ah ja, mijn been tussen de zijne … Ik grijp hem opnieuw vast en leg mijn hoofd te rusten op zijn borst. Plots kijkt hij me aan en komen zijn lippen langzaam de mijne tegemoet. Ze raken net niet… en daar gaat de wekker!! grrrrrrr!! 

(Dromen over een duif zou betekenen dat er een bericht op komst is… en een uil dat er een sterfgeval wordt verwacht… Laten we hier maar niet in geloven!)